Friday, 24 January 2014

Με έργα αμφισβητούμε την κατοχή ! Εμπειρίες και Συμπεράσματα για την Ελεύθερη Κύπρο

22 Ιανουαρίου 2014

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο Όμιλος Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας μας, ξεκινά σήμερα την παρουσίαση Πρωτοβουλιών που έχουν σκοπό Μια Ελεύθερη Κύπρο, διοργανώνοντας δημόσια συζήτηση με προσωπικότητες του δημόσιου πολιτικού, κοινωνικού, οικονομικού και πολιτιστικού βίου, καθώς και της τοπικής αυτοδιοίκησης. Πρόκειται για μια σημαντική συνάντηση ανθρώπων με διαφορετικές εμπειρίες και με θετικές προτάσεις για το μέλλον της Κύπρου.
Στα πλαίσια των παρουσιάσεων που θα ακολουθήσουν, αναμένεται να αναδειχθούν οι προοπτικές επίλυσης του Κυπριακού, μέσω συγκεκριμένων έργων-δράσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη και που αναδεικνύουν τα οφέλη που μπορούν να προκύψουν από την εμπλοκή της κοινωνίας των πολιτών, με σύμπραξη θεσμοθετημένων επιτροπών και φορέων, καθώς και τη συμμετοχή ατόμων που προέρχονται από όλες τις κοινότητες της Κύπρου.
Η εκδήλωση μας έχει τίτλο «Με έργα αμφισβητούμε την κατοχή ! Εμπειρίες και Συμπεράσματα για την Ελεύθερη Κύπρο». Επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι, με στοχοθετημέτες Πρωτοβουλίες αμφισβητούμε τη τεσσαρακονταετή διαίρεση της πατρίδας μας!
Αφιερώνουμε την εκδήλωση στον εκλειπόντα Πρόεδρο της Νότιας Αφρικής, Nelson Madela. Ο οραματιστής, εμπνευσμένος και διορατικός μαύρος νοτιοαφρικανός ακτιβιστής και πολιτικός, πέτυχε το θεωρούμενο ακατόρθωτο, να συνενώσει φυλές και έθνη της πατρίδας του και να καταργήσει το απεχθές apartheid. Κατάφερε να αξιοποιήσει ένα ευνοϊκό διεθνές και περιφερειακό πολιτικό περιβάλλον, λόγω, μεταξύ άλλων, της λήξης του ψυχρού πολέμου, παράλληλα με την αλλαγή στάσης της λευκής ελίτ στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό της χώρας του.
Στο σημείο αυτό, επιτρέψετέ μου να παραθέσω δύο μικρά σημεία από τη βιογραφία με τίτλο ¨Γνωρίζοντας τον Μαντέλα: ένα προσωπικό πορτρέτο¨, του αμερικανού συγγραφέα και δημοσιογράφου John Carlin, ο οποίος διατέλεσε ανταποκριτής στην Νότια Αφρική, την περίοδο 1990-95, από την απελευθέρωση δηλαδή του Μαντέλα, μετά από 27 συναπτά έτη στη φυλακή, έως και την άνοδό του στην Προεδρία της Ν. Αφρικής.
Αναφέρει ο δημοσιογράφος για τον Μαντέλα:
Ούτε ήταν υπεράνθρωπος ούτε ένας άγιος. Αλλά αυτό εξυπηρετεί μόνο [...] το να μεγεθύνει το κατόρθωμά του, τοποθετώντας τον δίπλα σε (ηγέτες), όπως ο Αβραάμ Λίνκολν, ο Μαχάτμα Γκάντι και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, στο αραιοκατοικημένο Πάνθεον των Μεγάλων της Ιστορίας.
Και αλλού σημειώνει:
Ο Νέλσον Μαντέλα [...] στέκει ως μια επίκαιρη υπενθύμιση και μια διαχρονική πηγή έμπνευσης. Η ανθρωπότητα είναι, και πάντα ήταν, ικανή για μεγάλα πράγματα και υπάρχει πάντα χώρος και λόγος για εμάς για να κάνουμε κάτι καλύτερο!
Ευχόμαστε το παράδειγμά του να αποτελέσει οδηγό μας προς την ειρηνική συμβίωση σε μια ελεύθερη Κύπρο!



Sunday, 19 January 2014

Παρέμβαση επί της αναγέννησης της ελπίδας κατά το 2014 !!


Να ξαναγεννηθεί η ελπίδα μέσα στο 2014
Του Δρ. Γιώργου Βασιλείου
(Πρόεδρος Κυπριακής Δημοκρατίας 1988-1993)
Βαρυσήμαντη τοποθέτηση του πρώην Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ), δρ. Γ. Βασιλείου, η οποία μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα προώθησης επιμέρους πολιτικών στα θέματα που εγείρονται και όχι ατέρμονων συζητήσεων, αφού όμως πρώτα διελευκανθούν κάποια επιμέρους ζητήματα που χρήζουν εμπλουτισμού, περαιτέρω ανάλυσης και διευκρινήσεων.
Θέτω μόνο δύο ζητήματα προς προβληματισμό και μία συμπληρωματική θέση:
1. Αγωγός μέσω Τουρκίας, μόνο εφόσον αυτός ενταχθεί στο ευρύτερο πλαίσιο λύσης του Κυπριακού και διασφαλίζοντας εναλλακτικές δομές διάθεσης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, με ασφαλιστικές δικλείδες από Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ).
2. Αντί πολλών μικρών καζίνων στις τουριστικές περιοχές της Κύπρου, δημιουργία ενός πολυτελούς καζίνο, με ικανοποιητικό έλεγχο, χωρίς υπερβολές, των δυνητικών του χρηστών, σε περιοχή σχετικής απόστασης από αστικό κέντρο αλλά με σύγχρονη προσβασιμότητα (βλ. πρότυπα καζίνο Θεσσαλονίκης και Αθήνας).
+ Ενίσχυση των επιδοτούμενων κινήτρων και φοροαπαλλακτικών πολιτικών για την εργοδότηση νέων ανέργων και νεοεισερχομένων στην αγορά εργασίας ατόμων. Με συνέργειες δημοσίου-ιδιωτικού τομέα και ΕΕ-ΚΔ, να δημιουργηθούν πραγματικές προοπτικές στην αγορά εργασίας γενικότερα. Περαιτέρω, να προκύψουν οργανικές και αειφόρες θέσεις εργασίας, που να αφορούν ειδικότερα νέους ενταγμένους στην αγορά εργασίας ανθρώπους.
ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ, ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ:
Το 2014 προβλέπεται ότι θα είναι πολύ δύσκολος χρόνος για την Κύπρο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει μείωση του ΑΕΠ 3.9% ενώ το Πανεπιστήμιο Κύπρου 8% . Το έλλειμμα σύμφωνα με τους προϋπολογισμούς, που μόλις εγκρίθηκαν, θα είναι γύρω στο 8.4% υπό τον όρο φυσικά ότι οι προβλέψεις όσον αφορά τα εισοδήματα θα υλοποιηθούν. Η ανεργία θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο και θα φτάσει σχεδόν το 20% για το σύνολο του πληθυσμού ενώ για τους νέους θα ξεπερνά το 40%.
Το λιανικό εμπόριο θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει κρίση εφόσον το κατά κεφαλή εισόδημα θα μειωθεί ακόμα περισσότερο ενώ τουλάχιστον τα 2/3 των νοικοκυριών έχουν χάσει το μεγαλύτερο μέρος των αποταμιεύσεων τους και είναι υποχρεωμένοι να περιορίζουν τα έξοδα τους. Εκτός από τα τρόφιμα όπου αναγκαστικά η κατανάλωση παρουσιάζει μικρή μόνο μείωση, σε όλους τους άλλους κλάδους, ρουχισμός, επίπλωση, ηλεκτρικά είδη, αυτοκίνητα, κλπ., θα μειωθεί ακόμα περισσότερο το 2014. Μόνη θετική εξέλιξη αποτελεί η αύξηση εξαγωγών της φαρμακοβιομηχανίας και η μεγάλη ζήτηση χαλουμιού από το εξωτερικό.
Οι αρνητικές αυτές προβλέψεις θα μπορούσαν να ανατραπούν εάν άρχιζε η ανάπτυξη. Δυστυχώς, όμως, αυτό απαιτεί ρευστότητα που σήμερα δεν υπάρχει και γι’ αυτό οι τράπεζες δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν ούτε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ούτε διάφορα έργα ανάπτυξης. Αντιθέτως αντιμετωπίζουν τον μπαμπούλα των συνεχώς αυξανόμενων μη εξυπηρετούμενων δανείων και τη συνεχή μείωση των καταθέσεων η οποία οφείλεται κυρίως στην έλλειψη εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα. Είναι γνωστό ότι αρκετά εκατομμύρια ευρώ βρίσκονται σε θυρίδες, χρηματοκιβώτια ή οπουδήποτε αλλού εκτός τραπεζών.
Την αρνητική εικόνα συμπληρώνει το γεγονός ότι δεν μπορούν να αναμένονται μεγάλες επενδύσεις ή δανειοδότηση από το εξωτερικό γιατί δυστυχώς θεωρείται ότι η Κύπρος χρεοκόπησε. Η δε ελπίδα πολλών ότι γρήγορα θα λυθούν όλα αυτά τα προβλήματα από τα δισεκατομμύρια που αναμένονται από το φυσικό αέριο αποδεικνύεται ότι προς το παρών τουλάχιστο είναι ‘όνειρο θερινής νυκτός’.
Θα μπορούσα να συνεχίσω δίνοντας στοιχεία και αριθμούς που να επιβεβαιώνουν ή επαυξάνουν την αρνητική αυτή εικόνα ή να αναφερθώ στην τραγωδία των χιλιάδων ανέργων συμπατριωτών μας οι οποίοι πραγματικά περνούν πολύ δύσκολες μέρες και αρκετοί δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν έστω και τα στοιχειώδη. Αφήνεται φυσικά να νοηθεί ότι το 2015 τα πράγματα θα αλλάξουν. Αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, όμως, θα πρέπει να δούμε τις εξελίξεις εντός του 2014 για να μπορούμε να προβλέψουμε τι θα γίνει το 2015.
Σε όλα αυτά που αναφέρω πιο πάνω δεν υπάρχει κανένα στοιχείο υπερβολής και το ερώτημα στο οποίο θα πρέπει να απαντήσουμε χωρίς ψευδαισθήσεις είναι το εξής: Θα δεχθούμε παθητικά να παραμείνουν τα πράγματα όπως δείχνουν οι σκληρές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Πανεπιστημίου Κύπρου και η άλλοτε ευημερούσα Κυπριακή Δημοκρατία να θεωρείται μια χρεοκοπημένη χώρα; Σίγουρα όχι. Οφείλουμε όλοι να προσπαθήσουμε με κάθε τρόπο να τις ανατρέψουμε.
Ο μοναδικός τρόπος για επίτευξη αυτού του στόχου είναι η επανέναρξη του διαλόγου όχι για να συνεχισθούν ατέρμονες συζητήσεις αλλά για να επιτευχθεί λύση. μέσα στους επόμενους μήνες. Ο στόχος αυτός είναι εφικτός γιατί θα έχει την πλήρη στήριξη του ΟΗΕ, της Ε.Ε. και των μεγάλων δυνάμεων και μπορεί να καταλήξει μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα στην επανένωση του νησιού μας.
Ακούγεται φυσικά το επιχείρημα ότι οι «ξένοι» θέλουν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία της οικονομικής κρίσης για να μας επιβάλουν μια λύση προς το συμφέρον τους. Το επιχείρημα αυτό στερείται κάθε σοβαρότητας. Το κυπριακό πρόβλημα έπαυσε από καιρό να απασχολεί τις μεγάλες δυνάμεις. Είναι εμάς που καίει γιατί γνωρίζουμε ότι με την λύση αλλάζει άρδην η εικόνα της Κύπρου διεθνώς, περνά το μήνυμα ότι η Κύπρος είναι μια ασφαλής χώρα και μπορεί να αντιμετωπίζεται όπως και όλες οι άλλες χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Με τη λύση του κυπριακού η Κύπρος θα μπορέσει να γίνει επιτέλους μέλος της ζώνης Σιέγκεν πράγμα που θα μας προστατεύσει από την ανεξέλικτη είσοδο ξένων και τον εποικισμό. Θα λειτουργήσει ως κίνητρο για προσέλκυση εκείνων που θα ήθελαν να αγοράσουν ακριβές κατοικίες ή να επενδύσουν με στόχο να αποκτήσουν άδεια παραμονής στο νησί και να μπορούν να ταξιδεύουν χωρίς δυσκολίες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα οικονομικά οφέλη από την επανένωση του νησιού θα είναι τεράστια: • Η λύση, μεταξύ άλλων, θα εξυπονοεί άνοιγμα της Αμμοχώστου που θα δώσει νέα ώθηση στην ανάπτυξη του νησιού και θα συμβάλει αποφασιστικά στην ανάκαμψη της οικοδομικής βιομηχανίας που σήμερα υποφέρει. • Θα αναζωογονηθεί η εσωτερική αγορά και οι επιχειρήσεις μας θα μπορούν μεταξύ άλλων να εξυπηρετούν και τους κατοίκους της τουρκοκυπριακής πολιτείας και τις εκατοντάδες χιλιάδες των επισκεπτών και φοιτητών που θα έρχονται στο επανενωμένο νησί. • Θα ανοίξει ο δρόμος για ξένες επενδύσεις και δανειοδότηση από διεθνείς οργανισμούς και τράπεζες. • Η Κύπρος θα μπορέσει να μετατραπεί σε ενεργειακό κόμβο για το Ισραήλ, Λίβανο και Αίγυπτο για εξαγωγές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω αγωγού που θα ξεκινά από τη Λάρνακα και θα διασχίζει την Τουρκία.
Αναμφιβόλως η συνέχιση του αδιεξόδου αποβαίνει προς όφελος μόνο του κ. Έρογλου και των δυνάμεων εντός της Τουρκίας οι οποίοι θα ήθελαν να διατηρηθεί το στάτους κβο γιατί τους συμφέρει. Δυστυχώς τις τελευταίες μέρες από αρκετούς προβάλλεται το επιχείρημα ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε τις προσπάθειες για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων γιατί δήθεν είναι προς όφελος μας να εκμεταλλευθούμε τη σημερινή πολιτική κρίση στην Τουρκία. Αυτή η συνθηματολογία μου θυμίζει δυστυχώς τις προβλέψεις του μακ. Μιχάλη Δούντα που μετά την εισβολή θεωρούσε ότι «είναι καλύτερα να παραμείνει το στάτους κβο διότι σε λίγα χρόνια η Τουρκία θα διαλυθεί και η Ελλάδα θα είναι πανίσχυρη.» Δεν έχουμε ούτε το δικαίωμα αλλά ούτε και την πολυτέλεια 40 χρόνια μετά την εισβολή να μην αντιλαμβανόμεθα ότι η συνέχιση του σημερινού αδιεξόδου αποβαίνει προς όφελος της Τουρκίας και είναι καταστρεπτική τόσο για τους ελληνοκύπριους όσο και για τους τουρκοκύπριους.
Αρκετοί ανησυχούν για την πιθανότητα οι ιδεολογικοί απόγονοι του Ντενκτάς να επιδιώξουν την απόσχιση της Τ/Κ πολιτείας από τον ομοσπονδία. Δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι ο κ. Έρογλου θα πάψει ποτέ να υποστηρίζει την αρχή για δύο κράτη. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας φοβίζει γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποία είμαστε πλήρες μέλος, σε καμία περίπτωση δεν θα δεχθεί τη διάσπαση της σε εκατοντάδες κρατίδια. Αντιθέτως λόγω της οικονομικής κρίσης ενισχύθηκε η προσπάθεια για σύσφιξη των σχέσεων των χωρών μελών της Ευρωζώνης και Ε.Ε. Μια τέτοια προσπάθεια δεν θα την υποστηρίξει, κατά την άποψη μου, ούτε η ίδια η Τουρκία η οποία ξέρει πολύ καλά ότι (α) είναι ανέφικτος στόχος και (β) ότι αν επιμένει θα απομονωθεί διεθνώς και θα αντιμετωπίσει τεράστια οικονομικά και πολιτικά προβλήματα.
Τι κάνουμε εν τω μεταξύ; Και αν ακόμα επαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις εντός του Ιανουαρίου η λύση δεν μπορεί να αναμένεται να έρθει από τη μια μέρα στην άλλη. Φυσικά η ανακοίνωση και μόνο της επανέναρξης των διαπραγματεύσεων θα συμβάλει στην αλλαγή του κλίματος. Θα δώσει ελπίδα και σε συνδυασμό με την γρήγορη και αποφασιστική υλοποίηση των διαφόρων μέτρων που ανακοινώθηκαν και άλλων που εισηγούμαστε θα μπορούσαμε να μπούμε ξανά στον δρόμο της ανάπτυξης.
1. Αυστηρή εφαρμογή του μνημονίου και προώθηση της εναλλαξιμότητας: Σε συνδυασμό με την επιτυχή εφαρμογή των προνοιών του μνημονίου οφείλουμε να επιταχύνουμε τις προσπάθειες μας για να αποκτήσουμε επιτέλους μια πιο αποτελεσματική δημόσια υπηρεσία. Με την οριστική και αποφασιστική εφαρμογή της εναλλαξιμότητας θα λυθούν πολλά από τα προβλήματα έλλειψης προσωπικού που σήμερα αντιμετωπίζουν διάφορες υπηρεσίες του δημοσίου.
2. Μεγάλα έργα: Είναι αναγκαίο και εφικτό να προωθήσουμε αριθμό μεγάλων έργων κυρίως με την σωστή αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων και τη δυνατότητα χρηματοδότησης έως 95%.
3. Καζίνο: Στο άμεσο μέλλον να κλείσει επιτέλους το θέμα του καζίνο. Ναι αρχίσουν τα έργα και να λειτουργήσουν μικρά καζίνα στους κύριους τουριστικούς προορισμούς.
4. Επανεξέταση του φορολογικού συστήματος: Το φορολογικό σύστημα σήμερα έχει ως κύριο στόχο την εξασφάλιση νέων πόρων για το κράτος. Αυτό, όμως, δεν είναι αρκετό, χρειάζεται να εξετασθούν τρόποι με τους οποίους η φορολογία θα βοηθήσει την ανάπτυξη: • Να ενθαρρυνθούν νέες επενδύσεις, περιλαμβανόμενης ακόμα και της πλήρης απαλλαγής από φορολογία επί των κερδών για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο. • Να μειωθεί σημαντικά ο φόρος από κέρδη που προέρχονται από αυξημένες εξαγωγές σε σχέση με το 2012. • Να ενισχυθεί η καινοτομία και να δοθεί πλήρης φορολογική απαλλαγή για start-ups για συγκεκριμένη χρονική περίοδο.
5. Υπηρεσίες: Ο κλάδος των υπηρεσιών σε διεθνείς εταιρείες έχει επιζήσει αλλά μπορούν να γίνουν πολλά που θα επιτρέψουν την πιο γρήγορη και επωφελή για τον τόπο ανάπτυξη του. Να ενθαρρύνουμε νέους κλάδους όπως π.χ. (α) τη δημιουργία οργανισμών συλλογικών επενδύσεων, (β) την ανάπτυξη εξειδικευμένων υπηρεσιών για εξυπηρέτηση ατόμων με υψηλά εισοδήματα.
6. Τουρισμός: Μπορεί να αναπτυχθεί πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι προβλέπεται εφόσον προχωρήσουμε σε εισαγωγή σειράς νέων μέτρων όπως: • Ανοικτοί ουρανοί όπου είναι δυνατό • Επιδότηση του χειμερινού τουρισμού • Επικέντρωση σε νέες αγορές • Ιδιαίτερες προσπάθειες για προσέλκυση και άλλων αερογραμμών χαμηλού κόστους
7. Παιδεία: Να επιτραπεί η διδασκαλία στα αγγλικά τουλάχιστον στον κλάδο της ιατρικής και άλλους εξειδικευμένους τομείς στο Πανεπιστήμιο Κύπρο και ΤΕΠΑΚ για να προσελκύσουμε ξένους φοιτητές ιδίως από τη Μέση Ανατολή.
Με το άρθρο αυτό κάμνω μερικές εισηγήσεις για μέτρα που θα μπορούσαν να υλοποιηθούν άμεσα. Είμαι βέβαιος ότι και πολλά άλλα μπορούν να γίνουν. Σημασία έχει να μην καθυστερούμε και να υλοποιούμε τις αποφάσεις μας. Να επαναλάβω όμως ότι το κλειδί για να δώσουμε ελπίδα και να διασφαλίσουμε το μέλλον της Κύπρου μας είναι η αξιοποίηση των δυνατοτήτων που σήμερα προσφέρονται για επανέναρξη νέων συνομιλιών και γρήγορης λύσης.

Friday, 17 January 2014

ΕΙΝΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ... ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ;


ΕΙΝΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ... ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ;
[...]

Το «∆ΙΚΤΥΟ» για τη Μεταρρύθµιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη, διοργάνωσε εκδήλωση στο Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, με τίτλο: "Είναι η δηµοκρατία...αντιµνηµονιακή;"

Το ρητορικόν του τίτλου παραπέμπει στο βασικό ερώτημα αν μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και αν μπορεί κάθε χώρα να διαχειριστεί μεγάλη οικονομική κρίση και ταυτόχρονα η Δημοκρατία να λειτουργεί.
Το ερώτημα βέβαια μπορεί να αναστραφεί: Είναι η αμεριμνησία της δημοκρατίας σε καιρούς ευημερίας που γέννησε την οικονομική κρίση όταν οι αγορές απέκτησαν μεγαλύτερη δύναμη από τις κυβερνήσεις; Το ζητούμενο λοιπόν που προκύπτει είναι η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και η διεύρυνση της δημοκρατίας και σε Ευρώπη και σε επίπεδο Εθνικών Κρατών.
Η ιστορία και η ταυτότητα της Ευρώπης παραπέμπει στη δημοκρατία, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στο κράτος πρόνοιας και αλληλεγγύης, ως τα κύρια συστατικά της περιόδου μετά τον πόλεμο.
[...]
Τέλος θα έλεγα ότι δεν υπάρχει διέξοδος στη Δημοκρατία εκτός των συναινέσεων και των εύλογων συμβιβασμών.
---
Η Παρέμβασή μου !!
Προσθέτω και τα πάρακάτω ερωτήματα:
Πιστεύετε ότι με ενίσχυση των επιδοτούμενων κινήτρων και φοροαπαλλακτικών πολιτικών για την εργοδότηση νέων ανέργων & νεοεισερχομένων στην αγορά εργασίας ατόμων, μπορεί να ανακοπεί η ύφεση και η διολίσθηση της δημοκρατικής νομιμότητας και να αναδειχθεί εκ νέου το όποιο απόθεμα πίστης στα κόμματα του λεγόμενου ευρωπαϊκού τόξου;
Από που μπορούν να προέλθουν τα κονδύλια για τέτοιες πολιτικές;
Όπως επίσης και μια τοποθέτηση:
Περαιτέρω, η νέα τεχνολογία μπορεί να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο επικοινωνίας και αμεσότητας στη λήψη αποφάσεων (υπό μορφή μίνι δημοψηφισμάτων), καθώς και συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών και αυτόνομα του κάθε πολίτη στα καλώς νοούμενα Κοινά (Συμφέροντα των Κρατών Μελών της Ένωσης) !!

Thursday, 16 January 2014

Το δράμα του Έλληνα νοσοκομειακού γιατρού ... και του Κύπριου εξυπακούεται!!


Το δράμα του Έλληνα νοσοκομειακού γιατρού ... και του Κύπριου εξυπακούεται!!
Μετά από τη δεκάμηνή μου εμπειρία στο κυπριακό σύστημα περίθαλψης και υγείας, προσυπογράφω το κείμενο του Ιατρού, που κοινοποιεί ο παλιός μου συμμαθητής και διπλανός, Ιατρός Αντρέας .
Οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι διοικητικοί, οι καθαριστές, οι φυσιοθεραπευτές και κάθε εργαζόμενος στο δημόσιο υγειονομικό σύστημα της χώρας, υπερβάλλουν εαυτόν και καταθέτουν ψυχή κατά την εκτέλεση του λειτουργήματός τους!!
Δυστυχώς η οικονομική κρίση, οι αποκοπές, οι επιπλέον εφημερίες και οι χρόνιες παθογένειες του συστήματος, περιλαμβανομένων της κόμματοκρατίας, της απουσίας στόχευσης και συντονισμού σε κάθε σχεδόν επίπεδο της δημόσιας ζωής του τόπου και της ωχαδερφιστικής νοοτροπίας των κατοίκων, επιβαρύνουν το αναφερόμενο στο άρθρο δράμα του κάθε Γιατρού !
Ευελπιστώντας στη σύντομη και πετυχημένη αυτή τη φορά αποθεραπεία μου, καταθέτω και τη δική μου έκκληση για άμεση ολοκλήρωση του Γενικού Συστήματος Υγείας (ΓΕΣΥ), σε ένα πλαίσιο ορθολογικής και οικονομικής κατανομής των πόρων και των παραγωγικών δυνατοτήτων του ιατροφαρμακευτικού τομέα στην Κύπρο.
Περαιτέρω, επιβάλλεται να εκσυγχρονιστεί η νομοθετική και η πραγματική προστασία των δικαιωμάτων τόσο των ασθενών όσο και των λειτουργών του συστήματος Υγείας, σε ένα πλέγμα απομείωσης της ευθυνοφοβίας και των οργανωτικών και λειτουργικών αδυναμιών του Συστήματος, καθώς και σε ένα φάσμα συνεχούς εξέλιξης των θεραπευτικών μεθόδων, της πρόληψης και της μεταθεραπευτικής παρακολούθησης των ασθενών και γενικότερα των πολιτών, σύμφωνα με τα σύγχρονα ευρωπαϊκά πρότυπα και συστήματα Υγείας !!
Παραπομπή: http://gr.news.yahoo.com/%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B1-%CE%BD%CE%BF%CF%83%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%8D-%CF%84%CE%B1-39-020000305.html

Monday, 13 January 2014

Σύνοψις Ιστολογιογραφίας ΙΑΝ 2014


ΖΕΣΤΑΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ! ΡΙΚ ΕΝΑ - ΚΩΔΙΚΟΣ ΕΥΡΩΠΗ
Συζητούν οι Πρόδρομος Προδρόμου και Στέφανος Στεφάνου
Ευπρόσδεκτες εισηγήσεις για ερωτήματα! Κυρίως για να πάμε να ψηφίσουμε στις 25 Μαίου όχι να πάμε εκδρομή...:
Πώς θα αποφευχθεί, ή τουλάχιστον να ελαχιστοποιηθεί, μια εκλογική αντιπαράθεση με όρους εσωτερικής πολιτικής κατάστασης, αντί μιας επιχειρηματολογίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το οποίο θα συνδέει απαγωγικά το όλον με το μερικόν, δηλαδή την Ευρώπη ως κοινότητα, ιδεολογία, ιδιόμορφη (sui generis) περίπτωση διεθνούς οργανισμού, με ένα κράτος μέλος και συνδιαμορφωτή της, όπως είναι η Κύπρος.
Στόχος πρέπει να είναι μια ψήφος βάσει ευρωπαϊκών προδιαγραφών!!
Για παράδειγμα, αν δεχόμαστε την Ευρώπη ως ένα ιδιαίτερο ομοσπονδιακό μόρφωμα, ή την προοπτική της ως Ομοσπονδίας, τότε οι Κύπριοι Ευρωβουλευτές και τα Κόμματα ή Συνασπισμοί που τους υποστηρίζουν ποιο συγκριτικό πλεονέκτημα έχουν έναντι των ανθυποψηφίων τους, που θα προσδώσει όφελος στο Εθνικό μας συμφέρον; Αντίστοιχα, αν αφαιρέσουμε την ομοσπονδιακή διάσταση της Ένωσης, και την προσεγγίσουμε ως ένα πεδίο/φόρουμ σύμπραξης και αντιπαράθεσης των ευρωπαϊκών κρατών, τότε επανάληψη της ερώτησης, στο νέο αυτό πλαίσιο.
The aim should be a vote, on the upcoming EuroParliament elections, based on European standards !
How to avoid , or at least minimize, an election debate in terms of internal political situation, rather than exchange of arguments based on a European issues level, which will deductively link the Big Picture with each microEuropean entity, namely Europe as a community, ideology, sui generis case of international organization, and each Member State, such as Greece or Cyprus.
For example, if we accept Europe as a special federal arrangement, or having a prospect for a future Federation, then candidate MEPs and their supporting party or coalition, should argue on their competitive advantage over their opponents, which could result positively to their national interest or on a paneuropean level. Similarly, if we remove the federal dimension, and approach United Europe as a field / partnership forum or confrontation of sovereign European states, we should repeat the same question, in this new context.
---
O καθηγητής Γραμματικάκης φωνάζει: Συλλάβετέ με, είμαι υποψήφιος τρομοκράτης...
Πηγή: O καθηγητής Γραμματικάκης φωνάζει: Συλλάβετέ με, είμαι υποψήφιος τρομοκράτης... | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/138098#ixzz2qITE0TYE
Όσο περνάει ο καιρός, τόσο θα πολλαπλασιάζονται οι διανοούμενοι, οι στοχαστές, οι ακαδημαϊκοί και οι "πολιτικοί", σε εισαγωγικά γιατί δεν αναφέρομαι στους κατ' ευφημισμόν πολιτικοποιούς μας αλλά στους υπεύθυνους συμπολίτες μας, που θα αντιδρούν νοητικά και ουσιαστικά ενάντια στην πολιτική, οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική μας κατάπτωση ...
Μου άρεσε ιδιαίτερα ο νεολογισμός του καθηγητή περί τεχνολογικής εξέλιξης του εξοστρακισμού : ), ως τη δική του μορφή επαναστατικής δράσης ενάντια στο μόρφωμα που λέγεται σύγχρονη δημοκρατία, στον ευρύτερο ελληνισμό!
Αναμένοντας τη σύγχρονη Ιθάκη (Καστελλόριζο), και συνεχίζοντας το ταξίδι της ζωής, σας χαιρετώ, αναμένοντας τη διάψευση ή την επιβεβαίωση του κεντρικού νοήματος που ο μ. Α. Σαμαράκης μας κληρονόμησε με το "Εν Ονόματί" του !!
---
Υποψήφιοι διδάκτορες με μοναδικό κριτήριο την αμισθί εργασία
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_03/01/2014_544877
Η Φούσκα της Εκπαίδευσης, οικονομική και πνευματική!
Μια παρανοϊκή και τυχοδιωκτική επιδίωξη πολλών φοιτητών, στο βωμό μιας ακαδημαϊκής, συνήθως, καριέρας, χωρίς προοπτικές, λόγω της ανικανότητας μεγάλης μερίδας ακαδημαϊκών, του πτωχευμένου οικονομικού συστήματος της χώρας, της ανισορροπίας στην αγορά εργασίας και της επιδίωξης, μέχρι πρότινος τουλάχιστον, μόνιμης αποκατάστασης στο δημόσιο, αντί να επιδιώκεται το αυτονόητο, ήτοι η εκπόνηση διδακτορικών διατριβών με μοναδικό σκοπό την έρευνα, την καινοτομία, την πρόοδο της κοινωνίας, της τεχνολογίας και της οικονομίας, καθώς και εν συνόλω την πολυπόθητη Ανάπτυξη !!
---
Τολμάω να ενεργώ: Paroula Naskou Perraki at TEDxUniversityofMacedonia
http://www.youtube.com/watch?v=aaUbG1xEQ0c&feature=share
Εξαιρετικό!! Καλή Χρονιά αγαπητή κα Περράκη και σ΄ευχαριστούμε : )
Παραθέτω από την παρουσίαση τα εξής σας λόγια [22:22]: "Τα 40 χρόνια που είμαι στα δύο πανεπιστήμια (Δημοκρίτειο και Μακεδονίας) γνώρισα μόνο εξαιρετικά Ελληνόπουλλα [...] θέλω να είστε τολμηροί, με ό,τι ασχολείστε, να προβάλλετε τις ιδέες σας, να παίρνετε πρωτοβουλίες [...] Εργάστηκα πολύ [...] δεν μετανιώνω [...] πάντα έκανα πολύ περισσότερα από όσα όφειλα να κάνω και πάντα έλεγα ότι αν όλοι εμείς εδώ μέσα και όλοι εσείς αύριο εκεί που θα δουλεύετε (ή ήδη δουλεύουμε) κάνετε λίγο περισσότερα απ' ότι λέει το ωράριο, είναι βέβαιο ότι θα έχουμε μια καλύτερη Ελλάδα"!!.
Θα ήθελα δε να προσθέσω, με την άδειά σας, ότι οι εποχές μπορεί να έχουνε αλλάξει (δεν έχουμε μεταπολίτευση, χούντα ή αποχουντοποίηση) αλλά η νοοτροπία των περισσότερων διοικούντων, πολιτικών και μη, και των προνομιούχων παραμένει η ίδια, με κύρια χαρακτηριστικά της την ευθυνοφοβία, την ευνοιοκρατία, την καταπολέμηση κάθε πρωτοβουλίας στη γέννεσή της και τον ωχαδερφισμό!
Σίγουρα όμως όλοι μπορούμε, νέοι και μη, να κάνουμε περισσότερα ώστε να αλλάξουμε την κατάσταση αυτή, την στασιμότητα του κατεστημένου και το αρχοντοχωριάτικο πνεύμα (Zeitgeist) που επικρατεί!
Και πάλι σας ευχαριστούμε που μοιραστήκατε το βίωμά σας μαζί μας : )
---

---
What can the European Union learn from Greece?

Greek Presidency of the Council of the EU would be more probably recorded in the historical archives as a Symbolic, low profile, presidency, which impelled the Union’s integration, after a series of miss-folds (austerity measures, economic recession, enhanced populism, eurosceptism and extreme right parliamentary politics), through the fact that a southern European country, which was severely hit by the state-debt and euro-zone crisis, could still lead the Council of the whole of the EU, with positive-oriented policies-proposals, even in the framework of a less important role of a rotating presidency, in comparison with the past, before the establishment of a permanent Presidency of the European Council (currently H. A. Van Rompuy).

Saturday, 11 January 2014

Α. Σαμαράκη "Εν Ονόματι" (1998) - ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ (σελ. 110-115)


Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013
Α. Σαμαράκη "Εν Ονόματι" (1998) - ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ (σελ. 110-115)

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ Οκτωβρίου 2016

To Kill a Mockingbird (1962)

Imagine, I am only half way through this out standing motion picture and indeed, this is one of the best pragmatic #films ever, based on a novel (Harper Lee 1960), which I guess everybody should read at least once in their lives!

https://en.wikipedia.org/wiki/To_Kill_a_Mockingbird

---
"Τι πιό φανταστικό (άλλωστε) από την πραγματικότητα", τάδε έφη #Ντοστογιέφσκι (#Достоевский) [«Αδελφοί Καραμάζοφ» (1880)].

---------------------------------------------

Το Πρόβλημα, Σιωπή v. Αντίδραση!
Αν Αντίσταση τότε Νόσος, συμπτώματά της και βασική της εκδήλωση, ήτοι η “επιδημία σωτήρων¨(Χριστός) απαιτεί Αγώνα, όχι μάταιο, και επισήμανση των εν Ονόματι ως η Πραγματικότητα.
Παραθέτω αυτούσια αποσπάσματα από το έργο του μ. Α. Σαμαράκη "Εν Ονόματι" (1998), με σχολιασμό μου σε αγκύλες και παρεμβάσεις τονισμών, υπογραμμίσεων, κεφαλαίων, θαυμαστικών κλπ. Ο διάλογος που ακολουθεί αποτελεί μία εσωτερική διαλεκτική αναζήτηση του νοήματος και αποδόμησης της ματαιότητας:
Το Πρόβλημα, νομίζω, είναι απλό κατά βάθος. Ας το δούμε έτσι. Τον δέχεσαι αυτόν τον απάνθρωπο, τον παρανοϊκό κόσμο μας όπως είναι, ναι ή όχι; Αν ναι, τότε πάω πάσο. Αν όμως όχι,ερώτημα: Τί θα κάνεις εσύ ο ίδιος για να γίνει ο κόσμος μας όμορφος ή έστω λιγότερο άσχημος; [Βλ. και Εργογραφία Ν. Καζαντζάκη].
[...]
Δεν θέλει και πολλή σκέψη. Ή θα διαλέξεις τη Σιωπή για να μη χάσεις τη βολή σου, την ησυχία σου, ή θα Αντιδράσεις, θα Αντισταθείς, θα Αγωνιστείς σε όλα αυτά τα αποτρόπαια, τα εφιαλτικά που γίνονται για σένα, υποτίθεται, αλλά χωρίς εσένα.
Θα μιλήσω. Η Σιωπή είναι φυγή, λιποταξία.
Καλά πάμε. Η σιωπή, η αδιαφορία, η απάθεια αντίκρυ στη θέα του κόσμου μας δεν ταιριάζει σ΄ ένα παιδί, σ' έναν νέο όπως εσύ. [Νέος και ώριμα ορθολογικός στην καρδιά και την ψυχή!].
Θα διαλέξω την ελευθερία να πω όχι, αρνούμαι θα πω σ' αυτήν την απάνθρωπη ανθρωπόπητα και
Φτάνει, τα έχεις ξαναπεί, κάτι καινούργιο επιτέλους.
Εντάξει, θα προσπαθήσω.
Πρόσεξε, μην αρχίσεις τα ίδια, για πολέμους, εμφύλιους σπαραγμούς, για ολοκληρωτικά, φασιστικά [και κομμουνιστικά] καθεστώτα, για ρατσισμό, για πείνα, για ανεργία [Νέων] και τα λοιπά.
Μονότερμα με πήρες. Θα βρω την άκρη μόνος μου.
Όλα αυτά που έχω πει είναι απλώς συμπτώματα της νόσου. Ποια είναι η Νόσος;
Η όλη υποδομή και δομή της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής [και δικαιικής] οργάνωσης του κόσμου μας [Πυραμοειδής Δομή Συστήματος]. Αν δεν αλλάξουν αυτά, φως δεν πρόκειται να δούμε.
Σωστό είναι. Αλλά πολύ γενικό, βρε παιδί μου.
Α, δεν προφταίνω τώρα να κάνω επεξηγήσεις και αναλύσεις. Εσύ πάντως νιώθεις τι εννοώ [και τι αισθάνομαι].
Εντάξει. Από δω και πέρα σ΄αφήνω ελεύθερο να πεις ό,τι θέλεις. Υπόσχομαι.
Τη νόσο λοιπόν πρέπει να χτυπήσουμε. Πώς όμως;
Να επισημάνουμε πρώτα μια βασική εκδήλωσή της.
Βλέπω μια επιδημία σωτήρων. Δεν είναι φαινόμενο μόνο του καιρού μας [αλλιώς θα ήμουν και εγώ υπόδουλος του πνεύματος του χρόνου – Zeitgeist που λένε και στη γερμανική] αλλά και κάθε εποχής. Ανά τους αιώνες, ξεφύτρωναν κάθε τόσο σωτήρες, ο ένας φιλοδοξούσε να σώσει τον τόπο του και τον κόσμο από έναν άλλο σωτήρα, τον προηγούμενο, και ούτω καθεξής. Η ιστορία αυτή επαναλαμβάνεται, με κάτι παραλλαγές πότε πότε.
Κι εσύ όμως ήρθες να παίξεις ρόλο σωτήρα σ΄ αυτό το σίριαλ των σωτήρων. [Περιλαμβανομένης της παρούσης ιστολογιογραφίας].
Χμ... έτσι είναι, ομολογώ!
Δον Κιχώτης λοιπόν, έτσι;
Ας πούμε Δον Κιχώτης. Και ο Χριστός ένας δον Κιχώτης και αυτός, ένας σωτήρας... ένας ωραίος τρελός. Ο πρώτος επαναστάσης. Είπε: “Μή νομίσετε ὄτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην, ἀλλά μάχαιραν”.
Τι μπερδεύεις τώρα τον Χριστό;
Δεν τον μπερδεύω εγώ, αυτός ήρθε επί της Γης και μπερδέυτηκε στα ανθρώπινα.
Είδες όμως τι έπαθε.
Τον σταύρωσαν, εντάξει. Αλλά, σίγουρα, θα είχε νιώσει, με την εμφυΐα που είχε και τη διαίσθησή του, ότι η περίπτωση άνθρωπος είναι, από την ίδια της τη φύση, περιπεπλεγμένη, έχει γρανάζια μέσα σε γρανάζια, εγγενείς δυσχέρειες.
[...]. Πολλά ξέρεις φίλε.
[...]. Και αν δεν τον σταύρωναν, συνονόματε [......], θα σταυρωνόταν μόνος του. Για να πληρώσει με το αίμα του το λάθος, το κρίσιμο λάθος που είχε κάνει ο πατέρας του, ο Δημιουργός, όταν κατασκεύασε τον άνθρωπο. Να πληρώσει την ενοχή του που τόλμησε να ταράξει την ηρεμία, τη μακαριότητα των πολλών.
Όχι μόνο ξέρεις πολλά αλλά και πολλά λες.
Ασεβείς!
[...]
Επισήμανα λοιπόν τα εν ονόματι. [Επισήμανα την κοινωνική υποκουλτούρα]. Κι εκεί χτύπησα με την προκήρυξή μου [αρθρογραφία, ιστολογιογραφία κλπ μορφές παρεμβάσεων]. Είδα τι έγινε μετά. Προκηρύξεις από άλλες οργανώσεις, υπαρκτές ή φανταστικές όπως η δική μου, δεν μπορώ να ελέγξω. Ύστερα οι εκδηλώσεις βίας, φαύλος κύκλος. Με κατάληξη να χυθεί αίμα αθώων. Και δεν μπορεί κανείς να προφητέψει τι θα ξημερώσει αύριο, μπορεί και χειρότερα.
Εσύ τι λες τώρα; Ο αγώνας που θέλησες να ξεκινήσεις βλέπεις πού έφτασε;
Ναι. Και νιώθω παγιδευμένος μέσα στο δίχτυ που έφτιαξα εγώ. Αισθάνομαι ένοχος. Δεν μπορώ να το αντέξω αυτό, πρέπει να πληρώσω εγώ, ο ένοχος. Έπαιξα κι έχασα, είναι οι κανόνες του παιχνιδιού. [Αδιέξοδο!].
Οπότε, τι συμπέρασμα βγάζεις; Ο αγώνας για τον εξανθρωπισμό του ανθρώπου και της κοινωνίας είναι λοιπόν μάταιος;
Α, όχι! Πότε πετυχαίνει αυτός ο αγώνας, πότε όχι. Αλλά μόνο ο αγώνας μπορεί να μας οδηγήσει σε κάτι λιγότερο σκοτεινό από το σήμερα. Οι άνθρωποι θα διψάνε πάντα για ειρήνη, ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη. Είναι ένα πανίσχυρο ένστικτο, καμιά δύναμη, κανένας και τίποτα δεν μπορεί να το σβήσει από την ψυχή του ανθρώπου.
[[Βλ. συνεχείς και συνεχιζόμενες, ειρηνικές και βίαιες, επαναστάσεις, διαδηλώσεις και αντιδιαδηλωσεις, τρομοκρατικές ενέργειες και καταπολέμησή τους, πραξικοπήματα, Άνοιξες και Φθινόπωρα, εμφύλιες και ενδοκρατικές συγκρούσεις και διεθνείς επεμβάσεις]
[“Ανθρωπιστικές” και Ευθύνης Προστασίας – βλ. Μεταπτυχιακή μου Διπλωματική: Ο ρόλος των διεθνών περιφερειακών οργανισμών στην επίλυση συγκρούσεων: ο Οργανισμός του Βόρειο-Ατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) (2011) https://www.academia.edu/1014965/_- _]]
Αν αυτή η ιστορία που ξεκίνησες στην πόλη μας την έγραφες μυθιστόρημα, θα σου έλεγαν μερικοί ότι είναι εξωπραγματική, φανταστική. [Αυτοκριτική/Μετακριτική Α. Σαμαράκη].
Μα εγώ δεν γράφω μυθιστόρημα. Την πραγματικότητα καταγράφω, αυτήν τη συγκεκριμένη πραγματικότητα.
Ν.Ξυλουρης-Γ.Ριτσος - Και Να Αδερφε Μου (1975)
[...] "Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι και να λένε
Τέτοια ποιήματα σου φτιάχνω εκατό την ώρα.
Αυτό θέλουμε κι εμείς.
Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου, απ' τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο”.
Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Ρίτσος & Νίκος Ξυλούρης ( Ντουέτο ) http://www.youtube.com/watch?v=5vOn7IhfhzE
(...) Ή μήπως ο Ντοστογιέφσκι (Достоевский) δεν είπε:
“Τι πιο φανταστικό από την πραγματικότητα;” [«Αδελφοί Καραμάζοφ» (1880)].
---
O καθηγητής Γραμματικάκης φωνάζει: Συλλάβετέ με, είμαι υποψήφιος τρομοκράτης... Πηγή: O καθηγητής Γραμματικάκης φωνάζει: Συλλάβετέ με, είμαι υποψήφιος τρομοκράτης... | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/138098#ixzz2q7y7UXMJ
Όσο περνάει ο καιρός, τόσο θα πολλαπλασιάζονται οι διανοούμενοι, οι στοχαστές, οι ακαδημαϊκοί και οι "πολιτικοί", σε εισαγωγικά γιατί δεν αναφέρομαι στους κατ' ευφημισμόν πολιτικοποιούς μας αλλά στους υπεύθυνους συμπολίτες μας, που θα αντιδρούν νοητικά και ουσιαστικά ενάντια στην πολιτική, οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική μας κατάπτωση ...
Μου άρεσε ιδιαίτερα ο νεολογισμός του καθηγητή περί τεχνολογικής εξέλιξης του εξοστρακισμού : ), ως τη δική του μορφή επαναστατικής δράσης ενάντια στο μόρφωμα που λέγεται σύγχρονη δημοκρατία, στον ευρύτερο ελληνισμό!
Αναμένοντας τη σύγχρονη Ιθάκη (Καστελλόριζο), και συνεχίζοντας το ταξίδι της ζωής, σας χαιρετώ, αναμένοντας τη διάψευση ή την επιβεβαίωση του κεντρικού νοήματος που ο μ. Α. Σαμαράκης μας κληρονόμησε με το "Εν Ονόματί" του !!